Do strony pocz±tkowej LPJ...

Nota z: Kto jest kim w Polsce, INTERPRESS 2001 (uaktualniona)

MÜLDNER-NIECKOWSKI, Piotr Przemysław; pisarz, lekarz, językoznawca, wydawca; ur. 29 marca 1946, Zielona Góra, żonaty (Małgorzata Olszewska zm. 1999; Mirosława Müldner-Kurpeta), dwoje dzieci (Justyna, iberystka, menedżer ur. 1970, Łukasz, lekarz psychiatra ur. 1975). Studia: malarstwo i rzeźba w prywatnej pracowni ojca Wiesława Müldner-Nieckowskiego 1960-62; Akademia Medyczna w Warszawie 1964-1970; specj. chorób wewn.; dr n. med., dr hab. n. hum.

Szpital Wolski w Warszawie: młodszy asystent, asystent 1971-1973; Akademia Medyczna w Warszawie: asystent, starszy asystent 1974-1978; Szpital Wolski i Zespół Opieki Zdrowotnej Warszawa-Wola, lekarz 1974-1978; redakcja "Archiwum Historii Medycyny", sekretarz 1975-1980; "Polski Tygodnik Lekarski", red. 1978-1990; Modelowa Przychodnia Rejonowa: lekarz rejonowy 1978-1980, kier. 1980-1983; Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, red. naczelny 1983-1986; Zespół Opieki Zdrowotnej Warszawa Wola-Wschód: kier. Działu Organizacji i Nadzoru 1986-1993; dyr. własnego wydawnictwa AULA 1991-; prywatny gabinet lekarski 1994-; Wykładowca na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego 2000-, tamże Kierownik Zakładu Edytorstwa i Krytyki Tekstu 2004-.

Czł. Komitetu Doradczego ds. Współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej 1983-1991; Współpracownik redakcji, m.in. "Nowy Medyk" w Warszawie 1966-1978, "Nowy Wyraz" w Warszawie 1972-1978, "Życie Literackie" w Krakowie 1977-1980, "Forum Akademickie" w Lublinie 1998-, "Łabuź" w Łobezie 1997-.

Członkostwo: Związek Literatów Polskich 1978-1983 (czł. Koła Młodych 1970-1978), Polskiego Towarzystwa Lekarskiego 1971-, Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny i Farmacji 1974- (czł. ZG 1975-1977, skarbnik 1980-1982, prezes Oddziału Warszawskiego 1983-1987), Unii Polskich Pisarzy Lekarzy (do 1982 Unia Polskich Pisarzy Medyków) 1974-1998 (sekretarz 1983-1985, prezes 1985-1989), Polskiego Towarzystwa Szpitalnictwa 1978-89, Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi 1979-1990, SPP (czł.-współzał.) 1989-.

Stypendium i Nagroda im. Tadeusza Borowskiego dla młodych pisarzy 1976, Nagroda I st. Polskiego Radia 1992, Medal im. Janusza Korczaka 1984, odznaka Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia 1985, Medal Komisji Edukacji Narodowej 2003.

Twórczość: autor poezji, opowiadań, powieści, słownika frazeologicznego, słuchowisk radiowych, prac naukowych lekarskich i lingwistycznych; programów komputerowych: m.in. algorytmów poprawnego dzielenia wyrazów, zautomatyzowanej korekty i adiustacji, obsługi oddziałów szpitalnych; wstępów i opracowań dzieł literackich; tłumacz poezji, prozy i książek naukowych z języka ang., ros., fin.; redaktor książek.

Publikacje:
zbiory wierszy: Namiot ośmiu wierszy 1975, Ludzki wynalazek 1978, Wilgoć 1997, Za kobietą tren 2001, Opaska gazowa 2005;
zbiór opowiadań Proszę spać 1978;
powieści: Himalaje 1979, Czapki i niewidki 1980, Śpiący w mieście 1983, Diabeł na placu Zbawiciela 1990;
dramaty radiowe: Piórko;
satyry, m.in.: O świni 1991, Nie ma haka na buraka 1999;
ok. 60 dramatów radiowych, m.in.: W ciemności 1971, A na końcu bardzo ciemno 1973, Pewna ręka 1978, Życie chirurgów 1984, Cyrulik 1988, Szczeniak 1991, Bandyci 1997, Księżna 1999, Ostatnie słowo 2001;
słowniki: Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego 2003, Nowy szkolny słownik frazeologiczny 2004 (z synem Łukaszem), Wielki słownik skrótów i skrótowców 2007;
prace naukowe nt. chorób wewn., historii medycyny, etyki lekarskiej, filozofii medycyny i języka lekarskiego, m.in.: Postawy lekarskie w powieści "Archiwum Historii Medycyny" nr 39, 1976, Nowa deontologia? "Polski Tygodnik Lekarski" nr 1064, 1983, Nieporozumienia i oczekiwania współczesnej medycyny "Przegląd Lekarski" nr 9, 1984;
cykl artykułów Notatki językowe "Polski Tygodnik Lekarski" 1978-1988, "Z Życia AM w Warszawie" 1997-2000; poradnik lekarski Każdy może być szczupły 1991;
eseje, felietony, recenzje w czasopismach literackich i medycznych, przekłady z jęz. ros., ang., fińskiego.